Wyrażenie algebraiczne łączy liczby, zmienne i działania. Zmienna może oznaczać szerokość prostokąta. Podstawienie konkretnej wartości daje wynik liczbowy. Uproszczenie daje inną postać o tej samej wartości dla wszystkich dopuszczalnych liczb.
Ujmij podstawianą liczbę ujemną w nawias
Wstaw −2 zamiast x. Nawias sprawia, że znak minus należy do podstawy potęgi. Wyraz kwadratowy daje 12, liniowy 4, a stały dodaje 1.
Rozpoznaj współczynnik, część literową i stopień
Jednomian jest iloczynem współczynnika i zmiennych w nieujemnych potęgach całkowitych. Stopień niezerowego jednomianu to suma wykładników. Wielomian jest skończoną sumą jednomianów i może mieć jeden wyraz. Po redukcji wyrazów podobnych stopień niezerowego wielomianu wyznacza najwyższy stopień jego wyrazów. Zmienna w mianowniku lub pod pierwiastkiem może występować w wyrażeniu, które nie jest wielomianem.
Zredukuj wyrazy podobne i wymnóż nawiasy
Wyrazy podobne mają identyczną część literową z tymi samymi wykładnikami. Dodawaj i odejmuj tylko ich współczynniki. Mnożąc jednomiany, pomnóż współczynniki i dodaj wykładniki przy tych samych podstawach. Mnożąc przez sumę, pomnóż każdy składnik nawiasu.
Skrócenie nie usuwa ograniczenia dziedziny
Skrócić można wspólny czynnik różny od zera. Najpierw zapisz sumę w liczniku w postaci iloczynu. Mianownik w wyjściowym wyrażeniu wyklucza x równe zero również po skróceniu.
