Funkcje trygonometryczne przyporządkowują kątowi liczbę. Na okręgu jednostkowym punkt wyznaczony przez kąt skierowany ma współrzędną poziomą i pionową . Tangens jest ilorazem tych współrzędnych, o ile współrzędna pozioma nie jest równa zero. Takie ujęcie łączy proporcje boków trójkąta prostokątnego, ruch po okręgu i wykresy okresowe w jeden model.
Jak kąt wyznacza trzy wartości funkcji
Ruch zaczyna się na dodatniej półosi poziomej. Dodatni kąt odmierzamy przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, a ujemny zgodnie z nim. Punkt na okręgu bezpośrednio określa cosinus i sinus. Tangens jest współczynnikiem kierunkowym prostej zawierającej promień przechodzący przez ten punkt, dlatego nie istnieje dla nieparzystych wielokrotności 90°, gdy ta prosta jest pionowa. Dla kąta ostrego w trójkącie prostokątnym te same współrzędne odpowiadają ilorazom: przyprostokątna przyległa przez przeciwprostokątną, przyprostokątna przeciwległa przez przeciwprostokątną oraz przeciwległa przez przyległą.
Kąt można zapisać w stopniach lub radianach. Pełny obrót ma 360° albo radianów. W analizie matematycznej najczęściej używa się radianów, ponieważ mierzą kąt jako stosunek długości łuku do promienia. Przed obliczeniem wartości trzeba sprawdzić, w jakiej jednostce pracuje kalkulator.
Zbadaj sinus, cosinus i tangens
Przesuwaj suwak, śledź punkt na okręgu jednostkowym i porównuj wszystkie trzy wartości.
Dziedziny, zbiory wartości i powtarzalność wykresów
Sinus i cosinus przyjmują każdy rzeczywisty kąt, a ich wartości mieszczą się od minus jeden do jeden. Obie funkcje powtarzają się po . Sinus jest nieparzysty, więc zmiana znaku kąta zmienia znak wyniku. Cosinus jest parzysty i ma tę samą wartość dla kątów przeciwnych. Tangens jest określony dla wszystkich kątów rzeczywistych poza , przyjmuje wszystkie wartości rzeczywiste i powtarza się po .
Te własności tłumaczą kształt wykresów. Sinus przecina oś poziomą w całkowitych wielokrotnościach . Cosinus osiąga jeden po pełnych obrotach, a minus jeden po półobrocie. Tangens zeruje się w całkowitych wielokrotnościach i zbliża się do asymptot pionowych między nimi. W wyłączonym kącie funkcja nie ma „bardzo dużej” wartości, lecz nie ma wartości wcale.
Kąt odniesienia i ćwiartka ustalają znak
Znane wartości dla 30°, 45° i 60° wynikają z trójkąta równobocznego oraz równoramiennego trójkąta prostokątnego. Dla kąta większego od pełnego obrotu lub ujemnego najpierw znajdujemy kąt z przedziału od 0° do 360° o tym samym ramieniu końcowym. Następnie wyznaczamy ostry kąt odniesienia względem osi poziomej. Kąt odniesienia daje wartość bezwzględną, a ćwiartka określa znak. Cosinus jest ujemny po lewej stronie okręgu, sinus poniżej osi poziomej, a tangens dodatni, gdy sinus i cosinus mają ten sam znak.
Przykład: trzy funkcje dla kąta 150°
Kąt 150° leży w drugiej ćwiartce, a jego kąt odniesienia ma 30°. Dla 30° sinus jest równy jednej drugiej, a cosinus pierwiastkowi z trzech przez dwa. W drugiej ćwiartce współrzędna pionowa jest dodatnia, natomiast pozioma ujemna. Tangens otrzymujemy przez podzielenie sinusa przez cosinus, a w wyniku dokładnym można usunąć niewymierność z mianownika.
Wynik można szybko sprawdzić: punkt powinien spełniać , a liczba dodatnia podzielona przez ujemną musi dać ujemny tangens. Gdy w trójkącie znamy parę złożoną z boku i kąta leżącego naprzeciw niego, pomocne jest twierdzenie sinusów.
Amplituda, okres i przesunięcia wykresu
W zapisie wartość bezwzględna jest amplitudą, okresem, przesunięciem poziomym, a położeniem linii środkowej. Dla cosinusa parametry znaczą to samo. Tangens nie ma amplitudy, ponieważ nie jest ograniczony; jego podstawowy okres zmienia się na . Takie przekształcenia opisują pływy, sygnały przemienne i ruch obrotowy, ale model okresowy ma sens tylko wtedy, gdy samo zjawisko rzeczywiście się powtarza.
