De oppervlakte van een rechthoek meet het vlak binnen de vier zijden. Vermenigvuldig daarvoor twee aangrenzende zijden. De omtrek meet de buitenrand; de diagonaal verbindt tegenoverliggende hoekpunten. Deze drie uitkomsten beschrijven verschillende grootheden.
Welke zijde is de basis?
Een rechthoek heeft vier rechte hoeken en even lange overstaande zijden. Elke zijde kan basis b zijn; de aangrenzende loodrechte zijde is dan hoogte h. De basis hoeft niet de langste zijde te zijn. Draaien verandert de oppervlakte niet.
De formules geven achtereenvolgens oppervlakte, omtrek en diagonaal. Gebruik voor beide zijden dezelfde lengte-eenheid. Centimeter maal centimeter geeft vierkante centimeter; bij optellen blijven het centimeters.
Uitgewerkt: een rechthoek van 20 cm bij 8 cm
Vermenigvuldig 20 met 8 voor de oppervlakte. Verdubbel de som van 20 en 8 voor de omtrek. Gebruik voor de diagonaal de stelling van Pythagoras: de rechthoekszijden vormen de rechthoekszijden van een driehoek.
De oppervlakte is 160 vierkante centimeter, de omtrek 56 cm en de diagonaal ongeveer 21,54 cm. De wortelvorm is exact; rond pas bij de laatste stap af.
Een zijde uit de oppervlakte terugvinden
Deel de oppervlakte door de bekende zijde. Bij 160 vierkante centimeter en een basis van 20 cm wordt de hoogte 8 cm.
Dit veronderstelt een rechthoek. Bij een schuin parallellogram is de hoogte de loodrechte afstand tussen de evenwijdige zijden, niet de schuine zijde. Lees ook oppervlakte en omtrek.
